Cienfuegos, Cuba
19 nov. 2015
🇨🇺
vanuit Cuba
19 november, Soroa/Cienfuegos
Vanmorgenom 07:00 uurontbeten en van Soroa naar Cienfuegos gaan rijden, we moesten door de ring van Havana heen rijden.
Gelukkig stond er een bord Autopista Nacional A1 en die maar blijven volgen en na ongeveer 15 km door de stad Havana heen gelukkig gevonden.
Ook moesten wij nog tanken en na de eerste keer bij Soroa aan de autopista opgelicht te zijn nu maar in Havana getankt bij een betrouwbare pomphouder, nu waren wij in plaats van 37 maar 18 cuc kwijt. Het enige nadeel is aan twee kanten komen ze het tankstation op rijden dus wie is nu eerst en hoe kom je er weer af, wat een chaos zeg.
Een hele aparte stijl van even tanken, dat gaat hier heel ingewikkeld.
Maar goed na enige tijd wachten is het toch gelukt om te tanken, wel een hele uitdaging.
Onderweg willen we graag iets van muziek horen, maar dat is of heel veel gebrabbel door Cubaanse dj's zonder muziek of de tune van bijvoorbeeld Michael Jackson met Billie Jean zonder zang. Cd's zijn we vergeten en de twee die we in de auto hebben, waarvan we er 1 hebben gekocht in de bar van het Havana Club museum hebben we inmiddels al grijs gedraaid en zo spectaculair is de cd nu ook weer niet. De andere cd zat nog in de huurauto en is een iets snellere versie van Cubaanse muziek, maar die cd kennen we onderhand ook al.Dus we doen het maar met de muziek die we hebben. Na bijna 4,5 uur rijden aangekomen bij de casa in Cienfuegos en ik loop naar binnen om mij voor te stellen en om te regelen dat wij in de kamer kunnen. Dennis wordt op straat in zijn auto gelijk aangesproken door een 'jintero' (dat is een oplichter of iemand die je meelokt naar een andere casa) dat deze casa vol is en hij wel een goede casa weet. Maar ik heb inmiddels al kennis gemaakt met de eigenaren van de besproken casa en de kamer al gezien, dus helaas jintero jammer voor je.
Toch moet je steeds op je hoede zijn in Cuba, want ze lichten je op je met van alles.
Ook op straat worden aangesproken, met he how are you my friend, do you have $5?
Alsof we miljonair zijn en iedereen maar gewoon geld geven, dat is best irritant.
Of je loopt met een flesje Cola en meerdere mensen gebaren naar je dat ze wel een slokje willen, nee dat is niet echt heel lekker lopen met je colaatje. Ik probeer mij er niets van aan te trekken, maar toch een minder gevoel. Of een fietstaxi die de hele boulevard naast je blijft fietsen om je maar in zijn fietstaxi te lokken, terwijl je lekker een stuk wil lopen na een halve dag in een auto gezeten te hebben. Maar goed het hoort nu eenmaal bij het reizen en bij het land Cuba, dus ik trek me er niet teveel van aan en doe gewoon mijn ding.
Na het inchecken in de casa en het binnen leggen van de koffers maar een beetje Cienfuegos gaan bekijken, een niet erg aantrekkelijke plaats en als we deze over hadden geslagen hadden we niets gemist. We zijn richting de winkelstraat gelopen en drie souvenirs gekocht, maskers voor in ons huis. Ze zijn erg leuk en ben er heel blij mee!
Na enige tijd terug gegaan naar de casa en daar een drankje gedaan op ons mooie grote balkon.
20 november, Cienfuegos
Een rondje gelopen door Cienfuegos maar door de enorme hitte en de 95% luchtvochtigheid is het eigenlijk niet te doen en zijn we maar snel terug gelopen naar de casa. Vandaag een off-dag er valt toch niet veel te beleven hier in Cienfuegos maar de casa is lekker groot en een prima tuin vol met palmbomen en bananenbomen.
Alleen een eten is best een probleem, het aan de vrouw van de casa gevraagd of wij mochten avondeten, en het antwoordt was uh nee we hebben geen gas meer genoeg om te koken. Dan maar op zoek naar iets van een restaurant om te eten, na veel zoeken ook dat niet gevonden en wat er was durfden wij beiden niet te eten. Toen maar ons laatste restje stroopwafels en wat chips van de supermercado gegeten, niet echt wel maar iets om op te teren. Heb zin om morgen naarTrinidad te gaan ben benieuwd. We hebben via het Cuba telefoonnetwerk contact met Rahel uit Rotterdam en daar morgen ook mee afgesproken en het is dan ook haar verjaardag.
Soroa, Cuba
17 nov. 2015
🇨🇺
vanuit Cuba
17 november, Vinales/Soroa
Om 09:00 uurontbeten, Analuisa betaald, afscheid genomen en rond10:00 uurvertrokken richting Soroa. Het is niet heel ver, maar zo'n 80 km vanaf Vinales.
Maar toch doen we er weer enige tijd over, omdat de weg naar Soroa verstopt zit achter een tankstation waar we op de heenweg toevallig getankt hebben.
De snelweg is vol met boeren met paardenkarren, oldtimers die echt bijna uit elkaar vallen, mensen die op de weg staan om mee te liften, fietsende mensen, wegwerkers met een grote emmer met teer om de gaten in de snelweg op te vullen, dan de bewegwijzering die is er niet. Het fout rijden is orde van de dag, geen tom tom, geen borden met waar je heen moet, best heftig als je voor het eerst rijd hier! Maar Dennis doet het prima en gelukkig na veel zoeken lukt het om de weg te vinden. Na aankomst bij de casa van Don Agapito in Soroa is het hele mooie natuur maar heel weinig te beleven.
Wel de grootste orchideeën tuin ter wereld, watervallen en je kunt zippen in Las Terazzas dat ligt hier in de buurt. De casa van Don Agapito is prima, op een heuvel midden in de natuur, de orchideeën tuin, waterval, kasteel in aanbouw en heel veel muggen.
En de muggenbulten zijn niet normaal groot echt enorm, lijkt wel of ik drie knieën heb nu.
Na aankomst de boel buiten een beetje verkent en wat gaan eten bij de casa, het stikt er van de kleine vliegjes en gaan dus ook op je avondeten zitten. Het eten is goed bereid dus dat is best zonde dat vliegjes de boel verzieken. S'avonds is hier niet veel te beleven dus maar weer op tijd naar de kamer.
18 november, Soroa/Las Terrazas
Na het super uitgbreide ontbijt voor 3 cuc maar richting Las Terrazas gereden binnendoor, het is niet zover rijden vanaf de casa dus dat moet lukken.
Na wat rechtdoor te hebben gereden is er ineens een splitsing, wat nu?
Er staan twee jongens in de middle of nowhere, dus deze maar aangesproken.
Hij slist en praat heel snel Spaans, dus ik begrijp er geen hout van, volgens mij wilde hij mee rijden, hem niet meegenomen en naar links gereden. Daar staat ineens een plaatsnaam die niet in de richting van Las Terazzas is maar de andere kant op, toch maar weer teruggekeerd naar de splitsing om nu de andere kant op te gaan.
Daar waren ze aan de weg bezig en stonden hele grote sjofels en wij dus weer omgekeerd om het maar via de snelweg te proberen.
Dat lukte wel en eenmaal aangekomen bij Las Terrazas moeten we 4 cuc entree betalen.
Het zippen wilden wij graag doen, maar dat kost gewoon €35 per persoon voor een paar baantjes. Veel te duur en dat dus maar geskipt,we hadden immers in Costa Rica en Laos al gezipt toen een drankje gaan doen bij hotel Moka dat heel mooi gelegen ligt midden in de natuur. Daarna de omgeving verkent en de weg naar links genomen kwamen we uiteindelijk weer uit bij de weg met de sjofels, dat is stom zeg hadden we net zo goed 4 cuc in onze zakken kunnen steken en minder ver hoeven rijden.
Daarna tegenover onze casa naar een hele mooie waterval gegaan, voor op het terras zaten ongeveer 20 Nederlanders die met Shoestring een groepsreis hadden in Cuba.
Even mee zitten kletsen en de super mooie waterval bekeken, er was bijna geen toerist verder alleen een muzikant en de Zwitsers die we eerder op de dag al tegenkwamen bij hotel Moka. Daarna wat gechilled bij de casa en gegeten onze buren waren weer twee nieuwe Duitsers, zoals wij de hele reis al tegenkomen. Weer op tijd gaan slapen, want morgen een lange reis naar Cienfuegos voor de boeg.
Maar bijna de hele nacht niet geslapen door de enorme aantallen muggenbulten met een doorsnee van zo'n 12 cm groot :(
Ik heb nog nooit zulke grote muggenbulten gehad of gezien.
Vinales, Cuba
14 nov. 2015
🇨🇺
vanuit Cuba
14 november, Habana/Vinales
Vanmorgen vroeg uit de veren want we gaan na het ontbijtonze huurauto ophalen in Miramar/Habana. De vaste taxichauffeur van Tamara brengt ons naar het hotel Panorama waar het autoverhuurbedrijf zit. Weer 15 cuc lichter en aangekomen vragen wij welke auto van ons is, helaas heeft ons boekingsbedrijf een fout gemaakt met de ophaaltijd die nietom 09:00 uurmaarom 16:00 uuris :(
Hebben wij weer, de man heen en weer gebeld en wij werden in de lobby van het naast gelegen hotel gedropt. Na een uur ongeveer had hij na veel bellen een nieuwe Peugeot 208 geregeld en deze konden wij gelukkig meenemen. Ook probeerde hij nog 30 cuc van ons afhandig te maken door nog niet te wisselen. Maar wij allebei alert en onthouden gaf hij het geld terug. Toen begon het avontuur, Havana uitrijden geen wegbewijzering, enorme gaten in de weg en verscholen stoplichten. Pffff hadden we niet beter met een bus kunnen gaan.
Maar na twee keer verkeerd te zijn gereden komen we op de goede weg uit en rijden we richting Vinales. Onderweg meerdere keren mensen die mee willen rijden en wij dat geen goed idee vinden en hard door rijden. Een keer staat er een donkere man onder een viaduct op de snelweg met een politie uniform en met een pet en een fluit en deze gebaard om te stoppen. Dit liever niet, maar toch gestopt eerst begint hij in het Spaans en wij allebei gebaren dat wij er niets van snappen, daarna begint hij in het Engels over dat zijn kar stuk is en zijn paard aangereden en dat hij van de beveiliging is en of wij een vrouw mee willen nemen. Duh huh over mijn lijk er gaat niemand mee, snel doorgereden en de afslag Vinales genomen. De goede afslag dachten wij, maar mensen aan de kant stonden te gebaren dat wij de andere kant op moesten. Het zal wel dachten wij, zijn zeker weer oplichters. Maar zij hadden het bij het juiste eind na ongeveer een 3 kwartier rijden werd de weg slechter en slechter met nog meer gaten totdat het helemaal geen weg meer was.
Daarna een man en een oude boer met paard en wagen gevraagd naar de weg naar Vinales, dat wist hij wel en daar woonde hij ook. Hij wilde erg graag met ons mee en sprak alleen maar heel snel Spaans en gelukkig pikte ik er wat woorden uit en zo konden we toch de goede kant op. De mensen in Cuba en hebben bijna geen van allen een auto en liften graag mee of met een bus die vaak overvol zitten.
De oude man hebben we net voor Vinales afgedropt en zijn toen verder gaan zoeken naar onzeCasa Jorge y Analuisa. Eerst waren we beland bij hotel 'Los Jasmines' waar we bij toeval het Duitse stel tegenkwamen waar we in Havana een taxi mee gedeeld hadden.
Daarna richting het centrale gedeelte van Vinales gereden en zoeken en zoeken en alle straatjes lijken op elkaar met alleen maar casas in allerlei kleuren en uiteindelijk na (wat eigenlijk in2:30 uurkan) van Havana naar onze casa in Vinales6:30 uurover gedaan. Blij dat we er eindelijk zijn, nu uitpakken en tot rust komen. Nog wat te drinken gehaald in het centrum van vinales en bij de supermercado gaat het hier anders als ik ooit heb meegemaakt en gezien heb. Ze laten per keer 5 mensen/klanten binnen en nadat je iets gekocht hebt controleren ze bij de deur je bon en je koopwaar, ze fouilleren je nog net niet. S'avonds heerlijk gegeten in de casa, lekkere verse vis en een mojito gedronken en gelijk een tour per paard geregeld bij Analouisa.
15 november, Vinales
Vanmorgen vroeg uit de veren na een super uitgebreid ontbijt op bij de casa van Analuisa, zoiezo hebben wij nog niet echt slecht gegeten bij de casa's tot nu toe. Na het ontbijt worden we opgehaald door een neef van Analuisa om met een paard door het natuurschoon van Vinales te rijden. We gaan met de gids en nog twee Ieren per paard een tocht van zo'n 6 uur maken, waarbij we stoppen onderweg bij een sigarenman die ook erg lekkere Mojito's maakt en daar wat gezellig zitten kletsen met de Ieren en nog twee Nederlanders die daar te voet aan komen lopen en een pauze inlasten. Daarna weer verder per paard door hele blubberige paadjes en wel mooie uitzichten op de mojotes, die hebben wij ook heel veel in Zuid-Thailand en Vietnam gezien maar nu is het meer in de cowboy stijl.
Ook nog gestopt bij een grot en een koffieboer die echt allerlei planten heeft van cacoa, ananas, mango, guave, sinaasappels en natuurlijk koffieplanten.
Helaas is het de hele dag zwaar bewolkt en voel ik af en toe een druppel.
Na deze tour terug gegaan en de gids weer zo'n 50 cuc betaald, is best wel prijzig voor dat het naar zeggen zo'n arm land is. In mijn ogen verdienen ze meer dan genoeg bij hier, ook de casas verdienen genoeg bij met slaapplekken, eten maken voor de gasten en alles wat ze kunnen aanbieden. Ze zitten de hele dag op een stoel met familie of vrienden te kletsen, zo'n relaxed leven wil ik ook wel, ik werk me helemaal het schompes thuis net als Dennis.
S'avonds wat gegeten en gedronken in de hoofdstraat van Vinales.
16 november, Vinales
Vanmorgen eindelijk Wifi gehad, omdat we met onze ipad buiten bij de hoofdstraat in Vinales bereik hebben. We hebben voor 2 cuc een kaartje gekocht bij de Etesco om wat Wifi te hebben. De mensen staan hier op straat met hun smartphone of tablet om te kunnen internetten, dat zag je ook op meer plekken in Havana. Hierna zijn we geld gaan wisselen bij de bank. Gelukkig duurde het maar een uur, het wisselen duurt enorm lang omdat ze elk nummer van elk biljet moeten invoeren. Ook vragen ze welke casa je slaapt en controleren elk briefje erg zorgvuldig en zonder paspoort kun je nog geen eens wisselen.
Maar dit keer helemaal geen wisselkoers betaald net als de dikke €50 die wij wel betaald hebben in Havana bij de bank, raar verhaal maar goed allang blij dat dat nu niet hoefde of de wisselkoers staat vandaag beter.
Daarna zijn we met onze huurauto naar het grootste grottenstelsel van heel Cuba en zelfs Centraal-Amerika geweest en met een gids die ons stond op te wachten voor zijn huis
1 verdieping bezocht. Er waren geen andere toeristen en met een zaklantaarn en een hoofdlamp door de grot van 40 miljoen jaar oud heen gelopen. De ingang van de grot was ook geen normale ingang zoals je zou denken, het was een klauterpartij tussen de bomen en stenen naar de ingang. Ook vertelde hij dat Fidel Castro en Che hier 3 maanden hadden geschuild.
Daarna naar een prehistorische muurschildering gegaan en op een koe gezeten, was echt een heel mooi en mak beestje. Daarna terug naar de casa en heerlijk in de zon bij het zwembad gelegen en daarna met Dennis even naar de hoofdstraat om een drankje te doen, daar kwamen Rachel en de Duitsers tegen die wij ontmoet hebben in onze casa in Havana. En gelijk maar afgesproken bij het kerkpleinom 20:00 uurvoor een drankje.
Daarna weer overheerlijk gegeten bij de casa, want dat kunnen ze wel hier heerlijk koken bij de casas voor ongeveer €9 krijg je een tafel vol met eten.
Habana Vieja, Cuba
11 nov. 2015
🇨🇺
vanuit Cuba
11 november 2015 Cuba, Havana
Vanmorgenom 04:20 uuropgestaan om met de metro, trein naar Schiphol te gaan.
Alles liep op tijd en geen vertraging.Om 10:35 uurde lucht in, na een zeer rustige en fijne vlucht van10:50 uurkomen weom 15:20 uuraan op Havana International aeropuerto.
Daar eerst een 3 kwartier wachten voordat we eindelijk met onze Visas, paspoorten, naar waarheid ingevulde formulieren door de douane heen zijn. Dan weer naar de volgende rij en daar weer door een scan met je handbagage, daarna door naar de enige bagage band van heel Havana airport, waar we na een uur wachten bij de douane etc. Onze koffer nog steeds niet voorbij zagen draaien. Pffff wat duurt dat allemaal lang en komt onze koffer nog wel, na bijna de moed te hebben opgegeven kwamen daar eindelijk onze koffers, gelukkig
Hèhè na bijna 2 uur konden we het vliegveld af, daar stond onze taxichauffeur al te wachten met de zoon van Tamara waar we de komende 3 nachten door zullen brengen.
Zij bezit 2 casa particulares waarvan wij er in een zullen slapen in Habana Vieja.
Maar eerst moest er geld gewisseld worden bij of het vliegveld, Een cadeca of een banco.
Wij kozen voor het laatste en onze taxichauffeur met de zoon van Tamara helpen ons daar netjes bij. Op het vliegveld slaan we over, want nog een twee uur wachten voor geld te wisselen is hier geen uitzondering.
Maar bij 'el banco' is het zo geregeld, wel een dikke €50 aan wisselkoers betaald. Maar we hebben dan ook in 1 keer een hoop geld gewisseld.
Daarna op naar de casa van Tamara, waar wij het complete huis in Habana Vieja tot onze beschikking hebben.
12 november, Habana Vieja
Echt super vroeg wakker geworden (03:40 uur) omdat we nog met het tijdsverschil zitten. Toch nog ff proberen te slapen, staat de schoonmaaksterom 06:15 uural aan de deur van de casa. Gelukkig waren we al wakker, ik mijn voorgesteld en met mijn beste Spaans toch nog enige conversatie kunnen wisselen. Toen werd de schoonmaakster ziek en moest de hele tijd overgeven. Ik weet niet of ik nog heel veel zin had in het ontbijt wat zij voor ons zou maken. Toen kwam Tamara met haar man en hebben zij een super ontbijt voor ons gemaakt, helemaal top!! Daarna samen met Tamara een route uitgestippeld wat leuk is om te zien en dit gingen Dennis en ik lopen. Eerst naar de tabaksfabriek waar ze de hele dag p.p. zo'n 80 a 100 sigaren maken, met vier verschillende bladeren erin.
Sommige waar er 5 inzitten zijn de allerbeste en de duurste sigaren. Echt heel mooi om te zien hoe ze in een grote zaal met allemaal mannen en vrouwen de hele dag sigaren rollen, helaas mogen wij hier geen foto's maken. Daarna wij weer naar buiten en de allergaarste taxi ooit genomen, hij start zijn auto met twee los liggende stroom draadjes hihi!!
Met twee Duitsers delen we de taxi en we zijn zo'n €2 kwijt samen.
Toen stopten hij bij het Museo del Ron, het Havana Club museum waar we bij binnen komen alweer weg werden gestuurd omdat ze gingen sluiten, dan maar naar de bar waar we een mojito en een Cuba Libre hebben gedronken. Een heel leuk Cubaans bandje speelden daar en nog een leuk cd'tje van ze gekocht voor in onze huurauto die we zaterdag gaan ophalen.
Toen verder gaan lopen door Habana Vieja, waar alle huizen vervallen zijn, paard en wagen, oldtimers zie je in overvloed. Al veel steden geweest maar dit is is wel heel apart, het heeft wel iets heel vreemds maar toch ook mooi om te zien hoe die mensen hier leven in echt bijna onmenselijke omstandigheden.
S'middags nog even een rondje gelopen door Habana Vieja en een stukje naar de Malecon maar echt iedereen die de kans krijgt spreekt je aan en dat is best vervelend. Maar gewoon negeren zeggen dat je in een casa slaapt of afkappen met 'no Gracias' en ze zijn zo weer weg. Ze willen je van alles aansmeren, sigaren, rum, excursies , casas etc.
Gelukkig geven ze het bijna allemaal snel op, nog een hapje gaan eten vlakbij het Capitool van Habana bij restaurant Neptunes. Daar werden we ook weer mooi in de maling genomen met wat brood dat we erbij kregen, waar we voor moesten betalen en niet om hadden gevraagd. Zo gaat het eigenlijk met alles hier, je wordt gefopt waar je bij staat gelukkig zijn we erg alert.
13 november, Habana Vieja
Wederom weer super vroeg wakker (03:15 uur) en nog steeds niet gewend aan het tijdsverschil hopelijk komt daar snel verandering in.
Samenom 06:30 uureen rondje gaan lopen, omdat het dan rustig is (dacht ik) maar dat viel vies tegen. Wat een drukte en bezigheid van mensen.
Na een rondje te hebben gelopen gaan we terug naar de casa om te ontbijten, Nana voelt zich vandaag prima en maakt een heerlijk ontbijt voor ons. Chen (de man van Tamara) zit ook op zijn praatstoel en verteld genoeg over alles wat er te doen is in Cuba en over het leven van de Cubaan. echt super interessant. Rondje een uurtje of10:30 uurrichting de sigaren winkel voor een sigaar en daarna even een stukje door 'Barrio Chino' oftwel Chinatown gelopen en daarna weer richting plaza de Florida en weer het proberen waard om naar het 'Havana club museum' te gaan. Daar eenmaal aangekomen was het weer een drukte van bedoeling en maar verder gelopen richting de markt waar je souvenirs kunt kopen. Toen was het tijd om terug te gaan naar Tamara's casa om een ritje met een oldtimer te maken, een Dodge uit 1955. Hij is groot, wit en heeft roze bekleding een erg mooie oude bak zullen we maar zeggen. De man praat een beetje Engels en laat ons delen van Cuba zien die we nog niet gezien hebben, zoals bijvoorbeeld het Plaza de Revolucion.
Waar Fidel altijd zijn speeches gaf en nu zijn broer Raoul.
Erg leuk om zo'n oldtimer tour te doen en is een must als je in Havana of Cuba bent.
Daarna heeft hij ons afgezet na een uur bij Tamara's casa en daarna gaan lopen naar Hotel Nacional dat aan de Malecon ligt. Een enorm lange boulevard die zo'n 7 km lang is en we hebben hem bijna helemaal uitgelopen. De Malecon is niets anders dan vervallen huizen en fonteinen die al 50 jaar droog staan, heel apart. Met een ei taxi terug naar Habana Vieja om iets te eten bij een Tripadvisor restaurantje. Ik heb zelden zo'n slechte bediening gezien, chagrijnige en onbehulpzame bediening. Vragen om uitleg over een bepaald gerecht gaat er erg moeilijk uit en met een diepe zucht. Maar al met al is het eten prima en ook niet zo duur voor Cubaanse begrippen. Want het geld gaat er met bakken uit hier, overal betaal je heel veel en zo'n goedkoop land is het niet. Daarna uitgeblust terug gelopen naar de casa waar Rahel uit Rotterdam net aan komt met haar backpack. Ook heel toevallig Nederlands, uit Rotterdam en dezelfde week jarig als Dennis. We hebben nog erg gezellig zitten kletsen en zij ging nog wat eten met mensen die ze had ontmoet in het vliegtuig.
Kos, Griekenland
05 jun. 2015
🇬🇷
vanuit Griekenland
Kos, Griekenland 5-6-2015
Gisterenavond laat aangekomen bij ons hotel in het noorden van Kos, best laat nog even wat gegeten in de straat van ons hotel en daarna lekker gaan slapen.
Vanmorgen na het ontbijt gelijk allebei een fiets gehuurd bij Moto Harley (Nederlandse eigenaren) en naar Kos stad gaan fietsen zo'n 12 km. Daar wat rond gekeken in Kos-Stad en omdat men het allemaal op het nieuws over de vele vluchtelingen had valt het allemaal wel mee.
Ze zijn er wel, maar ze vallen niemand lastig en buiten Kos-Stad zie je er geen een.
Het gedeelte Kos-Stad is wel drukker en meer bruisender dan bijvoorbeeld Tigaki, met vele winkels een haventje en meer toeristen al vind ik de stranden bij Tigaki mooier.
Het heen en weer fietsen is echt goed te doen, fietspaden en de wegen zijn vlak dus dat zit wel snor.
Na het heen en weer fietsen tussen Kos-Stad en Tigaki ben ik wat gaan zwemmen in ons mooie zwembad en daarna zijn we een drankje gaan doen in de straat van ons hotel waar verschillende barretjes en restaurants zitten. Het straatje heeft genoeg aanbod dus daar hoef je niet speciaal voor naar Kos-Stad.
6-6-2015
Na het ontbijt hadden we besloten om voor een dag een quad te gaan huren bij Moto Harley en dan konden we misschien nog een mooi prijsje maken.
En dat was gelukt we hadden de laatste nog net kunnen huren voor een dag en we hebben er gebruik van gemaakt ook, we zijn eerst naar Kos-Stad gereden om de ' Jacksons Bar' te zoeken. Daar zijn we s'avonds voetbal (Barcelona-Juventus) gaan kijken met de collega's van Dennis en hun familie. Nadat we dat gevonden hadden zijn we naar wat Romeinse opgravingen gaan kijken wat vlakbij Kos-Stad ligt. Heel bijzonder vond ik het niet, het was heel klein dus je was er binnen 10 minuten doorheen gelopen.
Na deze boeiende opgravingen weer terug naar Tigaki en vandaaruit door naar Marmari beach en naar het dorpje Kefalos dat helemaal in het westen van het eiland ligt.
De weg ernaartoe is heuvelachtig en zo'n 24 km vanaf Tigaki, je kunt het fietsen maar voor ons net wat te ver. Daarna weer terug naar ons hotel en weer wat gegeten bij onze favoriete Gyros tent, daarna opgefrist en weer richting Kos-Stad om voetbal te gaan kijken met de quad natuurlijk. Dit was ook nog even gezellig met de collega's van Dennis en daarna op de quad terug naar het hotel.
7-6-2015
Weer lekker uitgeslapen, vandaag een off dag fietsen, zwemmen en s'avonds met een tourtje naar Zia geweest. Dat is het hoogste punt van Kos en daar hebben we een paar uur rond gelopen en van het uitzicht genoten. Op zich stelt het dorpje niet heel voor met wat winkeltjes en restaurants maar je hebt een prachtig uitzicht over de Middelandse zee en andere eilanden. Daar boven op een berg een restaurantje uitgezocht en vandaaruit genoten van de zonsondergang. Daarna zijn we weer opgehaald met een bus, dit hadden we op zich ook zelf kunnen doen (realiseerde wij ons later).
8-6-2015
Ontbeten en een deal gesloten met het verhuurbedrijf om nog een dag een quad te huren en dat is gelukt. Met de quad eerst naar de zoutpan met schijnbaar flamingo's, we hebben er misschien twee gezien en dat waren witte flamingo's. Daarna door naar Pila (een klein dorpje in de bergen) en daarna Kos-Stad wat gegeten, met de collega's van Dennis die daar toevallig ook aan het eten waren en daarna via Tigaki weer naar Maramari en nog een keer naar Zia maar dan met de quad. En dat ging allemaal prima, dus eigenlijk zonde van de tour gisteren naar Zia. Daarna weer terug naar de zoutpan en terug naar het hotel om wat te eten.
Na het eten zijn we voor de verandering nog maar een keer richting
Kos-Stad gereden met de quad, want we hadden eigenlijk alles al gezien op het eiland en toeren met de quad is best leuk. Nog wat heen en weer gereden en daarna de quad geparkeerd bij Moto Harley en gaan Chillen bij het hotel.
9-6-2015
Eerst ontbeten en daarna een bedje op het strand genomen, want het strand hadden we alleen op afstand gezien. Daar heerlijk een paar uurtjes doorgebracht en verder een lui dagje. S'avonds nog wat Gyros gegeten aan de overkant van ons hotel, want dat ga ik zeker missen in Nederland. Deze Gyros tent is erg goed en de Grieken zelf komen er ook graag eten, daarna nog een wandeling gemaakt langs het strand en wat mooie plaatjes gemaakt.
10-6-2015
Vanmorgen vroeg eruit omdat we een dagtripje naar het eiland Nyssiros hebben, dit eiland ligt op een uur afstand varen van Kos en is een eiland met een enorme vulkaankrater.
Deze krater kun je belopen of er in lopen, het stinkt er enorm naar sulfaat (rotte eieren lucht) en in de krater kan het behoorlijk warm worden de gids had het over 69 graden.
Het is een erg groen eiland, omdat het door de vulkaan erg vruchtbaar is en staan dus erg veel bomen en planten op het eiland. Maar vanuit ons hotel om half 9 opgehaald en daarna nog andere mensen, daarna via de onderkant van het eiland Kos de ferry opgegaan en een uur gevaren naar het eiland Nyssiros. Daar weer in een bus en de vulkaankrater gaan bezoeken, daar wat rond gelopen en wat foto's en filmpjes gemaakt weer terug de bus in.
Terug naar onze plek waar mijn rugzak is neergelegd door Dennis, maar die lag er niet.....
Toen gezocht en gezocht en gevraagd aan onze gids waar mijn rugzak was, wat bleek nu had Dennis mijn rugzak in de verkeerde bus gelegd. Oeps, oh nee wat nu??
De gids zei dat komt wel goed en de andere bus komt uiteindelijk op dezelfde plaats terecht waar wij eindigen. Ik en Dennis helemaal in de stress om mijn rugzak en we gingen met de bus een klein pittoreske dorpje bovenin het eiland bezoeken. Met ons hoofd er niet helemaal bij toch er het beste van gemaakt en wat mooie foto's gemaakt, echt een heel schattig dorpje met wit en blauwe huisjes echt zoals ik mij Griekenland voorstelde.
Na ongeveer een half uur weer terug de bus in en beneden op het eiland bij de ferry schepen de bus weer uit. Daar vertelde onze gids dat de rugzak was gevonden en in een andere bus lag, mijn rugzak was veilig op de boot gelegd. Pffff wat waren wij opgelucht, alles zat er nog in en ik was weer blij dat ik m terug had. Daarna met de gids het erg mooie Griekse dorpje bekeken op het eiland Nyssiros en ook een erg mooi klooster op een erg mooi punt beklommen en bekeken. Een drankje gedronken aan zee met uitzicht op het klooster en na ongeveer twee uur met de boot weer terug naar Kos.
Eten, koffers inpakken en morgen weer terug naar Rotterdam vliegen via Groningen.
We moeten een tussenstop via Groningen maken omdat het halve vliegtuig vol met Groningers zit, dat wisten we ook pas een dag vantevoren.
Al met al een geslaagde week op Kos!
Warschau, Polen.
21 mrt. 2015
🇵🇱
vanuit Polen
21-3-2015 Van Krakau naar Warschau.
Vanmorgen voor de verandering weer vroeg wakker en eruit om naar het station van Krakau te gaan en daar te trein te nemen naar Warschau Centraal.
Daar konden we gelijk de trein in en op onze stoel gaan zitten, echt de meest luxe trein waar ik ooit in gezeten heb. Met een stoelnummer, televisie, leeslampje, klein eigen prullenbakje, lekkere comfortabele stoelen, een plaats voor je koffer en gratis koffie, thee of jus d'orange. De tijd vloog ook om en om 10:30 kwamen we aan op Warzsawa Centralna, daar de bus genomen en vanuit daar gaan lopen naar ons hotel in "the old town".
Ingecheckt in ons super mooie en luxe hotel en daarna gelijk de stad in om wat te gaan ontdekken. Eerst maar naar de Piawak gevangenis, daar wat rond gekeken en binnen 10 minuten weet buiten want het was niet echt boeiend.
Daarna de bus genomen naar het Lazniekie park en daar lekker in het zonnetje gelopen, toen weer terug met de bus naar "the old town" en daar wat gaan eten.
Het oude centrum ziet er echt prachtig uit met gekleurde grote gebouwen die van een oude foto van voor de 2e Wereldoorlog zijn nagebouwd, omdat alles was verwoest in de oorlog.
Mooie pleinen en mooie gebouwen en zijstraatjes maakt het plaatje compleet, best verrast door deze oude stad.
We konden nog heel veel gaan bekijken, maar we waren best gesloopt van het vele lopen in zowel Krakau, Auschwitz, de zoutmijn en Warschau dat we na het heerlijke Thaise eten lekker rustig aan hebben gedaan.
22-3-2015
Voor de verandering weer eens erg vroeg wakker en om 07:00 uur de oude binnenstad van Warschau in gegaan om mooie foto's te maken zonder al te veel mensen erop.
We gingen het hotel uit en het was -5 en er lag een beetje sneeuw, maar wel een mooie strak blauwe lucht. Perfect om mooie foto's te maken en dat is gelukt zonder mensen erop.
Na 1,5 uur koukleumen een lekker ontbijtje genomen in een erg gezellig koffietentje, daarna nog verder gelopen en weer terug naar het hotel.
Uitgecheckt naar het vliegveld en terug naar Nederland, het waren twee geweldige steden en hele aardige mensen en een hele heftige geschiedenis waar je niet omheen kunt.
Al met al een echte aanrader deze twee steden!
Auschwitz 1 en Auschwitz 11 Birkenau en Wielickza zoutmijn.
20 mrt. 2015
🇵🇱
vanuit Polen
20-3-2015 Auschwitz en de Wielikza zoutmijn.
Vanmorgenom 09:00 uuropgehaald door onze chauffeur Philip van onze tour die we gingen maken naar Auschwitz en naar Birkenau 1 en 11 en daarna door naar de grootste zoutmijn ter wereld die ook op de werelderfgoedlijst staat.
De rit erheen was ongeveer een uur, maar eerst moesten we andere mensen ophalen voor de tour. Een ouder Engels paar zat al in de bus, daarna een jongen uit Singapore opgehaald die voor 12 dagen in Europa was en daarna weer een ouder Engels paar opgehaald.
Onderweg kregen we een film te zien van zo'n 40 minuten over Auschwitz en Birkenau, dat was al heftig en onvoorstelbaar.
Bij Auschwitz aangekomen werden wij toegevoegd aan een groep met andere mensen, kregen we een koptelefoon en een Poolse vrouw was onze gids.
Eerst zo'n 2,5 uur door Auschwitz heen gelopen, waar je de blokken zag waar de gevangen in moesten slapen. Het werd steeds erger, bijvoorbeeld blokken met veel foto's en blokken die nog helemaal hetzelfde waren als toen. Je kon gewoon de heftigheid en het verdriet voelen op de plek, zo super heftig!
Vooral blok 11, ook wel het death blok genoemd was erg heftig.
Hier werden gevangen verdeeld in 28 cellen opgesloten tot uithongering of moesten ze na een werkdag van 11 uur weer terug in hun cel van 1 bij 1 meter in het donker staan. Meestal hielden ze dit maar twee weken vol en stierven. Ook kon je zien waar ze lagen te slapen op een dun dekentje en waar ze zich moesten wassen en daar ook soms geëxecuteerd werden.
Buiten celblok 11 werden gevangen tegen muur gezet en doodgeschoten, waarvan in oktober 1942 op 1 dag 202 gevangen werden geëxecuteerd, onvoorstelbaar.
Ook zag je in 1 blok honderdduizenden schoenen, brillen, vele koffers en tonnen haar, als je dit ziet dan gaat het je pet te boven. In een ander blok zag je van voor naar achteren alleen maar foto's van gevangen die binnen waren gebracht en de datum waarop ze waren gedood, ik werd er erg stil van.
Daarna zijn we langs de blokken richting gaskamer 1 gegaan, ook zijn we erin gegaan.
Heel heftig, mensen gingen rechts erin en links daarvan werden de lijken door andere joden in een verbrandingsoven gestopt en het as werd gebruikt om gewassen te verbouwen.
Dit vertelde onze gids en het is gewoon onvoorstelbaar. Ook was naast gaskamer 1 het SS ziekenhuis en zij konden er gewoon naar kijken, hoe ziek is dat.
Daarna met onze chauffeur naar Birkenau 1en 11 gereden, waar je door de poort naar binnen ging waar de trein met joden en andere ten dode opgeschreven mensen binnenkwamen.
Hier voelde ik nog meer ongeloof en werd het nog echter. De treinen kwamen hier binnen en werden geselecteerd door de SS of ze wel of niet konden werken. de ouderen, kinderen, zwangere vrouwen en invaliden werden gelijk naar de gaskamers gestuurd.
Gaskamer 2 en 3 waren hier, maar die lagen helemaal in puin. Verder was er een groot gedenkteken in alle talen en je kon de barakken zien waar de gevangen in lagen, bakstenen en de houten barakken waar je ook in kon.
In de barakken waren de zogenaamde bedden er twee van houten balken en op de grond lagen de mensen op de betonnen vloer met een beetje stro in de enorme kou, bovenop lag je in de tocht en als het regende lekte het dak.
Zomers kan het in Polen wel zo'n 35 graden worden en met piepkleine raampjes die niet op konden was het ook eigenlijk niet te doen.
De sanitaire voorzieningen waren al niet veel beter, dit waren tientallen gaten naast elkaar waar men op zat. De meeste mensen hadden hun leven gelaten in een van de gaskamers maar daarnaast waren er ook velen gestorven aan tyfus, difterie of andere enge ziektes of gewoon door uithongering. Het enige wat men na een 11-uur durende werkdag te eten kreeg was s'morgens bruin water (wat men koffie noemde), s'middags een heel smerig soepje met wat aardappel of wat er voor handen was en s'avonds een klein stukje brood met wat marmelade of iets van kaas. Dit was natuurlijk veel te weinig eten om in deze erbarmelijke omstandigheden te functioneren, waardoor ook heel veel mensen zich lieten doodschieten door de SS of zichzelf elektrocuteerden aan de omheining omdat het echt niet meer ging. Echt een hele heftige dag die ik niet snel zal vergeten en vol ongeloof maar toch voor mezelf dit moest zien.
Wielickza zoutmijn
Na een tour van zo'n 5 uur gingen we op weg naar de Wielikza zoutmijn, even ons hoofd leeg maken na Auschwitz. Na een uurtje rijden kwamen we daar aan en gingen we weer met een grotere groep de zoutmijn in, deze tour duurde ook nog zo'n 2,5 uur.
Heel veel lopen zo'n 135 meter naar beneden en allerlei prachtige beelden van zout gemaakt. Vooral de kerk was echt prachtig , met grote kroonluchters en beelden en een altaar van zout gemaakt. Verder heel veel lopen en vooral veel trappen, maar zeker de moeite waard! Er waren ook nog enige zouten watertjes waar men tot de jaren 90 de toeristen vervoerden met een bootje, maar omdat er nu zo'n 1.000.000 toeristen per jaar naar Krakau en omgeving komen is dat niet rendabel meer.
Na 2,5 uur lopen in de zoutmijn en 5 uur lopen door Auschwitz en Birkenau werden we best gaar, dus toen maar verzameld en met een piepkleine lift waar we met 9 personen in moesten 135 meter terug omhoog. Dit was echt niet te doen, het paste eigenlijk niet maar na veel passen en meten gingen we in een donkere gang omhoog. En gelukkig gingen de duren open en konden we eruit.
Weer een ervaring rijker en wat een dag, s'avonds allebei helemaal uitgeblust en op tijd gaan slapen.
Krakau wat een geweldig mooie en bijzondere stad.
19 mrt. 2015
🇵🇱
vanuit Polen
18-3-2015 van Schiphol naar Warschau en daarna met de trein naar Krakau.
Vanmorgenom 03:30 uural klaarwakker, omdat ik (zoals altijd) vol met adrenaline zit voor de reis die komen gaat. Dusom 06:32 uurop Barendrecht station en ingestapt in de trein waar mijn moeder al in zat. Toen Rotterdam CS, Schiphol en na een uur vertraging met het vliegtuig aangekomen op Warszawa Chopin.
Vanuit daar met een aardige Nederlandse meneer meegereden die ons heeft afgezet op station Warszawa Centraal.
Hij woont toevallig in Warschau en wij raakten aan de praat met hem omdat we Zloty's wilden halen voor een treinkaartje in Warschau om de eerste trein te halen. De trein die we moesten hebben, hadden we toch al gemist dus dan maar een trein later. We hadden al een treinticket met de datum, coupe en stoelnummers, maar deze waren natuurlijk bezet. Dus toen zijn we maar ergens gaan zitten.
Even later kwamen degene waar wij van op hun stoelnummers zaten, en dus maar weer verkassen. Even later maar weer verplaatst naar een lege coupe en hier kwam de conducteur ons ook controleren, hij vondt het prima en zei er niets van.
Het uitzicht wat we 2,5 uur lang gezien hebben was niet echt spectaculair, veel vlakke landschappen en wat dor gras en af en toe veel dennenbossen.
Rond17:00 uurna een lange reisdag aangekomen in Krakau Glowny en vanaf het treinstation naar ons hotel gelopen. Daarna nog wat rond gelopen en sushi gaan eten in een achteraf straatje vlakbij het Rynek plein.
19-3-2015 Krakau
Vanmorgen weer vroeg wakker (06:00) en op tijd eruit en heerlijk ontbeten in het hotel, met echt heel veel keus aan ontbijt. Daarna spullen gepakt en eerst naar het Wawel kasteel/fort gelopen. Alle belangrijke bezienswaardigheden zijn op loopafstand van ons hotel, dus echt perfect. Hier een tijdje rond gelopen op het Wawel plateau, in het Wawel museum met oude opgravingen en het Wawel kasteel/fort aan de buitenkant bekeken.
Daarna richting de joodse wijk Kazmierz gelopen en daar wat rond gekeken en een lokale markt bezocht. Daar hadden de marktkoopmannen nog koopwaar uit de 2e Wereldoorlog, zoals davidsterren, gasmaskers en andere dingen die je juist niet zou verwachten bij deze mensen in de joodse wijk.
Na deze joodse wijk hebben we een soort Krakause tuk tuk genomen naar de Schindlers List fabriek. Deze hebben wij grondig bekeken en met een entree van nog geen €5 zeer de moeite waard! Echt best heftig om te zien en allerlei foto's en getto reconstructies en films over hoe het eraan toe ging in de 2e Wereldoorlog, na zo'n twee uur waren we pas uitgekeken. Ook was het kantoor van Oscar Schindler nog zoals hij hem achter heeft gelaten helemaal in tact en spullen van mensen die men achter heeft moeten laten kon je ook nog zien. De foto's van de mensen die het overleefd hebben dankzij Oscar Schindler kon je ook zien en ook is hier de film opgenomen van schindler's list.
Na dit museum bezoek met de Krakause tuk tuk richting Rynek Glowny, het bekende plein van Krakau wat dus in de 2e Wereldoorlog omgedoopt was tot Adolf Hitler platz.
Maar nu het gelukkig gewoon weer Rynek Glowny heet zijn we naar de mooie Mariakerk gegaan, waar je bijna niet omheen kunt als je daar loopt.
Wat een schitterend mooie kerk, wat een pracht en praal van binnen.
Na dit bezocht te hebben nog naar het Hardrock café, de Lakenhal en de markt op het Rynek plein geweest. Daarna heerlijk gaan eten in de Florianski straat, deze straat zit aan de straat van ons hotel.
Daarna nog wat gaan shoppen bij het shopping mall grenzend aan treinstation Glowny en daarna de treinkaart naar Warschau online besteld. Deze was ineens 3 keer duurder, omdat wij nu twee dagen voor vertrek pas boekten.
Die heenreis hadden we 4 weken vantevoren geboekt en dat scheelt dus enorm veel geld, wist ik veel? Maar goed we hebben de trein terug en een zitplaats, hier gaat het zo zitplaatsen vol dan een andere trein nemen, dat werkt bij de NS wel anders.
Daarna nog wat gaan drinken aan de zuid-oost kant van Rynek Glowny, in een ondergrondse bar. Dit was erg gezellig en een gangenstelsels van allerlei barren.
Daarna terug naar het hotel want morgen staat Auschwitz en de Wielikz zoutmijn op het programma.